اولین صبحی که تحریم های امریکایی به طور کامل بازگشته برای درک اتفاقات جدید و یافتن راه حلی برای دور زدن تحریم ها به سراغ یک کارشناس صنایع پتروشیمی رفتیم. کیا کیانی خزانه دار و عضو هیات مدیره اتاق بازرگانی ایران و کره جنوبی راهکار مشخصی برای آینده صادراتی ایران در این حوزه دارد.

 

کیا کیانی

پایگاه خبری پلیمر و بسته بندی - پپنا (www.ppna.ir):

اولین صبحی که تحریم های امریکایی به طور کامل بازگشته برای درک اتفاقات جدید و یافتن راه حلی برای دور زدن تحریم ها به سراغ یک کارشناس صنایع پتروشیمی رفتیم. کیا کیانی خزانه دار و عضو هیات مدیره اتاق بازرگانی ایران و کره جنوبی راهکار مشخصی برای آینده صادراتی ایران در این حوزه دارد.

بخشی از گفت و گوی پپنا با مهندس کیا کیانی را در ادامه می خوانید:

 

 

ابتدا به طور کلی بفرمایید با توجه به تحریم هایی که شب گذشته از سوی ایالات متحده بر علیه ایران وضع شد، شرکت های پتروشیمی و شرکت های فعال در صنایع تکمیلی چه وضعیتی خواهند داشت.

تحریم ها برای ایران مساله جدیدی نیست. ما این تحریم ها را یک نوبت به شکل بین المللی تجربه کرده ایم. تحریم های امریکا هم طی ۴۰ سال گذشته همواره بوده است.

من نمی خواهم صرفا به جنبه های منفی نگاه کنم. مسائل و مشکلات بانکی قطعا حادث خواهد شد. مخصوصا با توجه به اینکه لوایح FATF هنوز به تصویب نرسیده مشکلات مراودات بانکی ما بیشتر خواهد شد. تا کمتر از سه ماه دیگر فرصت برای تصویب FATF داریم و اگر مصوب نشود حتی کشورهایی که تمایل به همکاری با ایران دارند (یا بی اعتنا به تحریم ها هستند) در این بخش با ما دچار مشکل می شوند.

اگر لوایح مصوب نشود باید دنبال صرافی باشیم و مسائل غیر شفاف و غیر هموار خواهد بود.

 

الان پتروشیمی ها و شرکت های پایین دستی مشکلی برای صادرات ندارند. می توانند صادرات انجام دهند؟

 صادرات انجام خواهد شد اما در نقل و انتقال پول مشکل خواهند داشت. روی کالای ایرانی بودن به مشکل برخواهند خورد. خیلی از محصولاتی که پتروشیمی ها صادر می کنند گواهی مبدا آن تغییر می کند.

 پتروشیمی ها می توانند مشکلات خود را در صادرات حل کنند.

هزینه ی بیشتری باید بپردازند. هزینه حمل از مبدا ایران بسیار افزایش پیدا کرده است. روی شیمیایی ها و گازها تا تنی ۲۵ تا ۳۰ دلار افزایش قیمت داشته ایم. بخاطر اینکه کشتی ای که قبول می کند کالای ایران را حمل کند ریسک می کند. پول ریسک خود را از فروشنده می گیرد.

آن خریداری که قبول می کند تحریم ها را نادیده بگیرد او هم پول ریسک خود را از فروشنده دریافت می کند.

پس از ما متضرر می شویم اما می توانیم به صادرات ادامه دهیم. دوره گذشته برای پتروشیمی ها مشکل لاینحلی به وجود نیامد.

 

در حوزه صنایع تکمیلی و محصولات؟

در حوزه صنایع تکمیلی و پایین دست هیچ گاه صادرات زیادی نداشته ایم. فرض کنید به اروپا مگر چه مقدار صادرات داشته ایم.

پس چیزی نبوده که نگران از دست دادنش باشیم. بیشتر کشورهای همسایه خریدار کالای ما بوده اند.

 

حیات خیلی از شرکت های صنایع تکمیلی به همین صادرات محدود است.

صادرات محدود بوده و بیشتر مشتریان ما کشورهای همسایه بوده اند. ما روی این کالاها با کشورهای همسایه به مشکل برنمی خوریم. اما من می خواهم یک موضوع دقیق تر عرض کنم. اگر ما در دوره جدید تحریم ها بتوانیم مشکلات داخلی را حل کنیم در بیرون دچار مشکلات کمتری خواهیم شد.

مثلا حل موضوع FATF،

راهکارهای اروپا با مصوب نشدن این لوایح بی اثر می شود. حتی چین و روسیه هم به مشکل برخورد خواهند کرد.

کشورهایی که تصمیم گرفته اند با ارز ملی خود با ما مراوده کنند هم مشکل خواهند داشت.

واحدهای صنایع تکمیلی و واحدهای تولیدی باید استاندارد محصولات خود را بالا ببرند. شرایطی برای افزایش کیفیت بیابند و راه حلی برای بازگرداندن پولشان در نظر بگیرند.

 

پیمان سپاری ارزی را چگونه می بینید، الان بزرگترین دغدغه صادرات کنندگان است.

یکی از شرایط رقابت در این وضعیت این است که بعد از سه ماه پول کالای فروخته شده را از مشتری خارجی بگیرید. در حال حاضر با رقیبی مواجه هستیم که می تواند به راحتی LC، هشتاد، ۹۰، ۱۲۰، ۱۸۰ روزه باز کند.

سه ماه از تاریخ اظهار برای بازگرداندن ارز حاصل از صادرات زمان مناسبی نیست.

دولت باید مکانیزم دقیق تری ایجاد کند.

 

پیشنهاد شما در این شرایط برای صادرات محصولات پتروشیمی و محصولات صنایع تکمیلی چیست؟

ما بسیار تریدر (شرکت های بازرگانی) داریم که اگر مواد و محصولات پلیمری به سبد محصولاتشان اضافه شود می توانند این محصولات را بفروشند.

در کنار مواد پلیمری می توانند برای کامپاند و مستربچ و همچنین محصولات پلاستیکی ... هم بازاریابی کنند.

اگر این تریدرها بتوانند محصولات پتروشیمی را در اختیار بگیرند حتما می توانند محصولات پلیمری را هم صادرکنند.

پیشنهاد من این است که پتروشیمی ها ملزم به عرضه محصولات پتروشیمی در رینگ صادراتی بورس کالا شوند. در نادیده گرفتن تحریم ها هم به کشور کمک می کند. وقتی شما تعداد زیادی شرکت تجاری دارید که قدرتمند هم هستند و در مقاصد صادراتی فعالیت می کنند، قابل تحریم کردن نیستند.

شما حجم زیادی از محصول را به محموله های متعدد تقسیم کرده اید. با این کار محصول در بازار جهانی فروش می رود. ریسک این کار را هم تریدر یا شرکت تاجر می پردازد.

یک مدل موفق کشور کره جنوبی است. تمام شرکت های بزرگانی کره ای در دنیا فعال هستند. چینی ها هم بر این است حرکت می کنند. شما اجناس چینی را از بازرگانان چینی بهتر خرید می کنید تا تولیدکننده ها.

بازرگانی را باید قبول کنیم. باید بپذیریم مارکتینگ یک علم است.

متاسفانه در کشور نگاه درستی به بازرگانی وجود ندارد. در بازار عراق اکثرا تجار عراقی هستند که به ایران می آیند و و محصولات پتروشیمی را می خرند.

من روی این ایده خیلی پافشاری کرده ام. خریدار خارجی هم بیاید. چه اشکالی دارد.

من معتقدم در این شرایط تحریم لازم است پتروشیمی ها محصولات خود را در رینگ صادراتی عرضه کنند.

 

عرضه پتروشیمی ها به ریال یا دلار باشد؟

عرضه به دلار باشد. اگر پتروشیمی می خواهد معادل ریالی را بگیرد به نرخ روز تسویه بگیرد.

 

 

 

 

 

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

Go to top